Een buitenkeuken op de plek van de oude kas, vlak bij de Westeinderplassen

Op de keukentafel van Dirk ligt een vel ruitjespapier vol koffiekringen. Er staat een rechthoek op, met kruisjes, pijltjes en in een hoek het woord koelkast, drie keer doorgestreept en weer opnieuw geschreven. Dat vel is het hele ontwerp van zijn buitenkeuken geweest. Hij heeft het in februari getekend en het ligt er nog steeds, nu het ding al maanden staat.

Dirk en zijn vrouw Sanne wonen in Aalsmeer, in een huis aan de kant van Oosteinde, met een lange smalle tuin die eindigt bij een sloot. Tot een jaar of tien geleden stond achterin nog een kas, een restant van het bedrijf van zijn opa. Chrysanten, later nog even iets met potplanten. Toen de kas weg was, bleef er een strook van zes bij acht meter over met een betonnen rand eromheen. Die lag jaren braak, tot Dirk afgelopen winter besloot dat daar gekookt ging worden.

Een werkblad op de oude fundering

De buitenkeuken zelf is van steigerhout en een blad van natuursteen dat Sanne via een kennis op de kop tikte. Er zit een gasbarbecue in, een houtskoolhoek aan de zijkant voor de zomeravonden, een spoelbak en een plek onder het blad waar een klein koelkastje in past. Over de bbq-hoek ligt een afdakje van golfplaat, omdat het hier, zegt Dirk, vaker waait dan je denkt. Als de wind over de Poel komt, staat je vuur scheef.

Waar hij niet over had nagedacht was stroom. Er lag niks. De kas had ooit een eigen aansluiting gehad, maar die was bij de sloop verdwenen, en wat er nog uit de grond stak durfde niemand aan te raken.

Stopcontacten waar je handen zijn

In april vroeg hij een elektricien Aalsmeer om mee te denken. Die nam het ruitjespapier serieus, vertelt Dirk, en tekende er met een rood potlood overheen. De stopcontacten die Dirk laag tegen de achterkant van de kast had gedacht, gingen omhoog, naar net boven het werkblad. Daar steek je een staafmixer of een warmhoudplaat in zonder te bukken, en daar komt geen plens water van de tuinslang tegenaan. Ze hebben een klepje dat vanzelf dichtvalt. Eentje zit bewust ver weg van de spoelbak.

De kabel vanaf het huis loopt veertig meter de tuin door, diep onder het gras, in een buis, met een lint erboven. In de meterkast kwam een aparte groep voor de buitenkeuken, met een eigen aardlekschakelaar. Het koelkastje kreeg een vast stopcontact dat niet meegaat met de lichtschakelaar. De elektricien Aalsmeer wees erop dat je anders op een dag ’s avonds de verlichting uitzet en de volgende ochtend lauwe melk hebt. Hij raadde ook aan om een koelkastje te kiezen dat tegen buitentemperaturen kan, omdat een gewone binnenkoelkast in een vochtige omgeving aan het water en in een koude nacht niet altijd lekker draait.

Licht om het vlees te zien

Sanne wilde sfeer. Dirk wilde kunnen zien of zijn kip gaar was. Het werden er allebei. Onder het afdak, iets naast de barbecue zodat er geen rook en vet tegenaan slaan, hangt een spot met helder werklicht. Langs de onderkant van het werkblad loopt een ledstrip met warm licht, en aan de schutting hangen twee lage wandlampjes. Alles op aparte schakelaars, in een kastje aan het einde van het werkblad.

In juni werd er voor het eerst gekookt, met de halve familie op klapstoelen in het gras. Begin oktober stond Dirk er nog met een muts op kastanjes te poffen in de houtskoolhoek, terwijl er om de paar minuten een vliegtuig van Schiphol over het dorp ging en de buren over de schutting hingen.

Het vel papier ligt nog op tafel. Volgens Sanne omdat Dirk er trots op is. Volgens Dirk omdat hij er nog een pizzaoven op wil tekenen.